Daewoo Matiz II

Druga generacja popularnego Matiza nigdy nie doczekała się produkcji i sprzedaży w Polsce. Daewoo Matiz II zadebiutował na początku 2000 roku podczas targów w Genewie. W Korei sprzedaż rozpoczęła się już w sierpniu 2000 roku, natomiast kilka miesięcy później w całej Europie (z wyjątkiem Polski). Wiosną 2002 roku do palety silnikowej Matiza II dodano jednostkę benzynową 1.0 litra. W 2003 roku zmieniono logotyp na GM Daewoo. Blisko dwa lata później,zadebiutował następca Matiza II - Spark. Dodatkowo Matiz II w latach 2004-2005 był sprzedawany również jako Chevrolet i Pontiac.

     Daewoo Nubira I

Prace nad J-100 (Nubirą) w 1993 roku rozpoczęto równolegle z modelami T-100 i V-100. Daewoo Nubira miała zastąpić mocno przestarzałe Espero. Produkcja ruszyła już w lutym 1997 roku i początkowo produkowano tylko Nubiry sedan. Odmiana kombi o nazwie Spagon pojawiła się w koreańskiej ofercie 4 miesiące później, natomiast odmiana 5d hatchback (nazwana D5) dopiero we wrześniu 1998 roku. W Europie Nubira debiutowała na targach we Frankfurcie w 1997 roku. Końcem 1998 roku do oferty dołączyła odmiana Van. Na początku 1999 w Nubirze I wprowadzono minimalne zmiany a mimo to już w marcu 1999  roku pokazano w Korei kolejną, nową generację Nubiry.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Musso

Początki Musso miały miejsce w sierpniu 1993 roku, kiedy to model ten miał swoją światową premierę. Na początku 1998 roku koncern Daewoo wykupił 51,9% udziałów SsangYong Motor Co. W marcu Daewoo przystosowało linie produkcyjne w Lublinie do produkcji Musso i Korando (w miejsce Nexii). W połowie 1998 roku Musso przeszło face lifting, ciut później model pojawił się jako Daewoo Musso, którego sprzedaż w Europie ruszyła w 1999 roku i trwała do początku 2002 roku. Potem ponownie jako SsangYong do 2005. Wcześniej, bo w 2002 roku debiut miała wersja pick-up o nazwie Musso Sports - produkowana do 2006. W latach 2008-2011 zwykłe Musso występowało jako Таgaz Road Partner, ale tylko w Rosji.

     Daewoo Nubira II

Prace nad Nubirą II rozpoczęto w 1997 roku, a więc w tym roku w którym debiutowała pierwsza generacja. Efektem tego był koreański debiut Daewoo Nubiry II już w marcu 1999 roku. W Europie auto można było kupić od połowy roku, a w Polsce Drzwi Otwarte odbyły się w połowie września. W grudniu ruszyła produkcja Nubiry II na Żeraniu. Z wielu różnych krajów (w tym z Polski, UK czy USA) wycofano nadwozie hatchback. W Korei natomiast występowała tylko odmiana sedan. W 2001 roku kombi otrzymało inne tylne światła i była to w zasadzie jedyna zmiana przez cały okres produkcyjny. Ostatnie Nubiry II pochodzą z marca 2003 roku. Następcą była Nubira III / Lacetti.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Lanos

Lanos zaczął być produkowany w Korei w listopadzie 1996 roku, początkowo tylko jako sedan. Hatchbacki (Romeo i Juliet) zadebiutowały w maju 1997. W tym samym miesiącu auto miało swoją europejską premierę we Frankfurcie. Wiosną 2000 roku Lanos przeszedł drobny face lifting oraz pojawiła się również znana limitowana wersja - Sport (oferowana do 2001). W kwietniu 2000 roku w Korei debiutował Lanos II w wersji- prawie to samo co Lanos FL. Daewoo Lanos w Europie i USA był dostępny do marca 2003 roku. W Polsce jednak Lanos był produkowany dalej, aż do 2004 roku, a potem jako FSO Lanos do października 2008 roku. Obecnie Lanosy produkuje już tylko ZAZ.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Nexia

Nexia, początkowo pod nazwą Cielo i tylko w wersji sedan miała swoją koreańską premierę w 1994 roku, więc tym samym oferowano ją równolegle z LeMansem. Rok później (w 1995) do oferty dodano hatchbacki. W Polsce auto zaczęto sprzedawać dopiero w połowie 1996 roku i produkowano do marca 1998 roku. W Korei produkcja Nexii/ Cielo została zakończona w 1997 roku. Również bliżniaczy LeMans przestał być produkowany w 1997 roku. Po 1998 roku Nexię produkował tylko UZ-Daewoo. W 2008 roku w Uzbekistanie zadebiutowała nowa Nexia II, bazująca na poprzedniczce. Sprzedawana (wraz z Matizem II) była aż do 2011 roku. Później przemianowno ją na Chevroleta.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Leganza

Produkcję Leganzy w Korei rozpoczęto końcem marca 1997 roku. Europejską premierę miała podczas targów we Frankfurcie razem z Lanosem, Nubirą I i d'Artsem Concept. Aż do 2000 roku był to flagowy model marki, który zastąpił model Prince. Wiosną 2000 roku Leganza przeszła drobny i niewidoczny na pierwszy rzut oka face lifting. Były to zmiany kosmetyczne. Produkcję Leganzy zakończono w grudniu 2002 roku, a jej następcą był Magnus w Korei (od grudnia 1999) i Evanda w Europie (od 2002). W latach 1998-2000 w Rosji Leganza była sprzedawana też jako Doninvest Kondor.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Matiz I

Oficjalna prezentacja następcy Tico odbyła się w 1997 roku, ale to jeszcze nie był Matiz. To były trzy prototypy d'Arts. Na bazie d'Arts City powstał finalny Matiz, który debiutował w marcu 1998 roku w Korei. W Europie auto sprzedawano od czerwca 1998 roku, ale niestety nie w Polsce. U nas Daewoo Matiz I zaczął być produkowany we wrześniu 1999 roku, jednakże, pierwsze Matizy  pojawiły się w salonach późną zimą 1998 roku. Matiz I, wbrew pozorom był bardzo krótko produkowany (zaledwie 2 lata), bo już w kwietniu 2000 roku Daewoo zaprezentowało Matiza II. Ten jednak nie był u nas dostępny, dlatego też Matiz I w Polsce był oferowany aż do 2004 roku i kolejne 4 lata jako FSO.

_______

Czytaj więcej w nowym artykule


     Daewoo Espero

Espero w Korei zadebiutowało w sierpniu 1990 roku. Trzy lata później przeszło drobny face lifting polegający na zmienionym tylnym pasie świateł, innym wyposażeniu i innych kolorach. Pod koniec 1994 roku Daewoo wprowadziło Espero razem z Nexią do Europy, aby w styczniu 1995 roku na dobre rozpocząć promocję tych modeli. W Polsce sprzedaż Espero ruszyła dopiero w 1996 roku. W połowie 1997 roku całą produkcję i sprzedaż Espero zakończono zarówno w Korei jak i w Europie, gdyż następca, wyparł to przestarzałe auto. Mimo to, w Polsce Espero było produkowane dalej i najdłużej, bo aż do grudnia 1999 roku - to nawet ciut dłużej niż sprzedawano jego następcę.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo Chairman (H)

Chairman pierwszy raz - jeszcze pod szyldem SsangYonga - został zaprezentowany dokładnie 14-ego października 1997 roku. Ale jako że już na samym początku 1998 roku Daewoo wykupiło aż 51,9% udziałów SsangYong Motor Co., ci zbyt długo nie nacieszyli się swoim nowym produktem, który, nawiasem mówiąc bazuje na modelu W124. Daewoo, po przejęciu udziałów, z produkcją Chairmana ruszyło końcem 1999 roku. Mało kto wie, że w Korei auto cały czas występowało w czterech (a nie dwóch, jak w Polsce) wersjach. Już w 2001 roku, Chairman powrócił do SsangYonga, tym samym auto przestało być dostępne w Europie. W 2003 roku Chairman przeszedł face lifting. Model ten, w kolejnej już generacji od 2008 roku, produkowany jest do dziś.

     Daewoo Tico

Debiut Daewoo Tico datuje się na maj 1991 roku. Przez cały okres produkcji, jego wersje zmieniały się kilkakrotnie. W 1996 roku Tico zaczęło być oficjalnie sprzedawane oraz produkowane w Polsce. Dużo wcześniej (od 1993 roku) Tico były sprowadzane z Korei przez prywatnego importera. W 1998 roku, Daewoo-FSO pokazało ''Nowe'' Tico, które wcale nie było nowe. Taka wersja była oferowana równolegle z wersją standardową i również do końca produkcji, która nastąpiła w kwietniu 2001 roku i to nie tylko w Polsce ale również w Korei. Mimo przestarzałej konstrukcji, Tico było oferowane niemal tak długo jak bliźniaczy Matiz I.

_______

Czytaj więcej w nowym artykule


     Daewoo Korando

Mimo, iż nazwa Korando pamięta jeszcze lata '80, generacja którą widać na zdjęciu, pierwszy raz została pokazana w maju 1995 roku. Był to jeszcze prototyp o nazwie KJ w kolorze morskim. Oficjalnie SsangYonga Korando w Korei zaprezentowano w lipcu 1996 roku, a już dwa miesiące później ruszyła ich masowa produkcja. Na początku 1998 roku, Daewoo przejęło część udziałów SsangYonga, w tym prawo do produkcji a także sprzedawania ich modeli pod swoim szyldem. W ten oto sposób w 1999 roku pojawił się Daewoo Korando. Produkowany do 2002 roku (w UK do 2001) model nigdy nie odniósł sukcesu, Po 2002 roku, Korando znów było oferowane jako SsangYong, aż do 2006 roku. W 2010 roku pojawił się następca.

     Prototypy Daewoo

W latach 1993-2000 Daewoo pokazało oficjalnie przynajmniej 37 prototypów. Najwięcej w 1997 roku, bo aż 12. Wśród nich było wiele udanych i ładnych prototypów, takich jak Bucrane, Shiraz, Mirae, Musiro, No.1 czy Mya (na zdjęciu). Poza nimi było też kilka dość kontrowersyjnie wyglądających (DMS-1, Joyster czy No.2) ale niektórym mogą się one podobać. Koncern Daewoo eksperymentował też z całkiem rasowymi oraz elektrycznymi wersjami seryjnych modeli, przez co powstały prototypy takie jak: Lanos, Nubira i Leganza GTI, DEV2, DEV5, DEV 5-5, NGV-3, DFC-1 i wiele więcej. Najwięcej razy prezentowano Joystera.

_______

Czytaj więcej o prototypach: Bucrane, DMS-1, Joyster i Mantica w artykułach


     Daewoo Tacuma / Rezzo

Prototypy Tacumy pokazano w sierpniu 1999 roku w Europie. Debiut gotowego modelu nastapił 7 stycznia 2000 roku w Korei. W Europie auto było dostępne od jesieni 2000 roku, w Polsce od stycznia 2001. Daewoo Tacuma w trzech krajach występowała pod nazwą Rezzo (od Resolutely) - w Korei, Niemczech oraz we Francji. Wszędzie indziej była to Tacuma. W kwietniu 2003 roku minivan przeszedł drobny face lifting. Od 2005 roku (już jako Chevrolet) nazywany tylko Rezzo (albo Vivant). Produkcję zakończono w 2009 roku. Rezzo można było kupić w konfiguracji siedmio-osobowej.

_______

Czytaj więcej w artykule


     Daewoo-FSO Polonez +

Daewoo stało się właścicielem FSO w 1996 roku, tym samym weszło w posiadanie Polonezów które rok później (w kwietniu) na mocy zobowiązań koncernu wobec FSO zostały nieco zmodernizowane i dodatkowo nazwane ''Plus''. Dotyczyło to Caro, Atu, Cargo i Trucka. W 1998 roku zmieniono klamki zewnętrzne, wycofano silnik 1,4 i zaprezentowano P-120 czyli prototyp Poloneza Kombi. Ten zaś debiutował w kwietniu 1999 roku. W 2000 roku zmieniono tylną blednę w Atu Plusie, wycofano silnik GLi i odświeżono gamę kolorów, dodając wiele kolorów z Daewoo Matiza. Potem zaniechano kolejnych zmian. Produkcję osobowych wersji Plusa zaprzestano w kwietniu 2002 roku. Natomiast Truck Plus był produkowany do marca 2003 

     Trochę o stronie darewnoo.pl

Wszystko zaczęło się końcem 2010 roku, kiedy to domena www.darewnoo.pl została przeze mnie zarejestrowana. Oficjalne otwarcie strony nastąpiło w dniu 5 styczeń 2011 roku. Początkowo strona była bardzo uboga. Mimo to, poświęcałem (i dalej poświęcam) jej bardzo dużo czasu, aby ją doskonalić, urozmaicać i wzbogacać o nowe informacje. Strona poświęcona jest modelom Daewoo z lat 1991-2001, a więc: Tico, Matiz, Nexia, Lanos, Espero, Nubira, Leganza, Tacuma oraz prototypom z lat 1995-2000. Jest też kilka wzmianek o takich modelach jak Musso, Korando, Chairman czy Polonez Plus. Strona mniej więcej raz na rok przechodzi spore zmiany graficzne i związane z treścią na niej. I tak na przykład: w 2011 dodałem 9 pełnych artykułów i forum. W 2012 roku na darewnoo.pl zmian było nie dużo i były czysto kosmetyczne. Został też wydany pierwszy kalendarz w ilości sześciu sztuk. W 2013 natomiast na stronie zrobiłem pierwszy header wykonany we Flashu a także zabrałem się za ponowne pisanie artykułów dla modeli Tico i Matiz. Artykuły te są nawet do 3x dłuższe niż poprzednio. Ponadto na nowo przygotowałem bardzo porządnie zrobiony spis lakierów Daewoo w aż 15-stu modelach. Spis ten to najpopularniejsza obecnie rzecz na stronie. Rok 2014 to czas największych do tej pory zmian. Poza takimi drobiazgami jak Site Map czy poprawie artykułów z 2011 roku, na stronie pojawiła się bardzo rozbudowana Chronologia z podziałami dziesięciu modeli na wszystkie wersje, dodałem do publicznego wglądu moje archiwum zdjęć i zdjęć prasowych Daewoo, a tych jest w sumie nieco ponad 5000 oraz gruntownie zmodernizowałem menu w działach z artykułami oraz dział ''Galeria zdjęć prototypów z targów''. Na koniec, największa zmiana graficzna od czasów istnienia strony. Nowy design wygląda nowocześniej, czytelniej ale wciąż pozostał praktyczny, więc nie ma problemu z odnalezieniem odpowiednich informacji. Na deser kalendarz na rok 2015, który został wydrukowany w największej do tej pory ilości.  Strona od zawsze utrzymywana jest w tonacji fioletowo-czarnej z dodatkiem szarego. Zdaje sobie sprawę, że wygląda ona dość ponuro, ale jest rozpoznawalna i - co ważne dla nocnych marków - nie męczy tak oczów w nocy jak witryny z białym tłem. Widoczne w tle zdjęcie z fioletowym Lanosem to zdjęcie rozpoznawcze strony darewnoo.pl - nazwa ta wywodzi się od mojego nicku, który z kolei jest połączeniem wyrazów Daewoo i drewno. Mimo, że drewno mało ma wspólnego z Daewoo, nick ten symbolizuje oryginalność, pomysłowość a jednocześnie przywiązanie do marki Daewoo. Nick ten jest bardzo rozpoznawalny i pierwszy raz użyłem go na Polskim Forum Daewoo w 2009 roku. Potem na kolejnych forach aż wreszcie stworzyłem własną stronę. Darewnoo.pl dzieli się jeszcze na trzy inne podstrony: mods.darewnoo.pl (otworzona w czerwcu 2012 roku) która osiąga największą popularność i zawiera różne modele Daewoo do gier głównie z serii GTA, press.darewnoo.pl (otworzona we wrześniu 2012 roku), na której można znaleźć bardzo dużo zdjęć prasowych Daewoo i logotypy oraz games.darewnoo.pl (otworzona we wrześniu 2013 roku) na której możesz pograć w gry flashowe z Daewoo mojego autorstwa. Więcej o tym poczytasz na każdej z wymienionych podstronach w zakładce ''Wstęp''.

darewnoo.pl

Twoje źródło wiedzy o Daewoo

(24 głosów, średnia ocena 4.83 na 5)

TEN ARTYKUŁ ZOSTAŁ NAPISANY 30 STYCZNIA 2011 ROKU,

DLATEGO Z DNIEM 5.05.2014 NANIOSŁEM POPRAWKI

ZAZNACZONE NA ZIELONO I PRZEKREŚLIŁEM BŁĘDNE INFORMACJE

 

Mimo że Daewoo Espero pojawił się na rynku koreańskim pod koniec 1990 roku, to już 3 lata później zaczęto szykować jego następce. Bowiem na początku 1993 roku powstały pierwsze plany na stworzenie nowocześniejszego od Espero samochodu rodzinnego za niewielkie pieniądze. Projekt nowego rodzinnego samochodu nazwano J100. Projektowane J100 zajęło projektantom w sumie niemal 9 miesięcy. Z pośród wielu projektów wybrano projekt włoskiej firmy projektanckiej - I.DE.A (to ta sama firma która zaprojektowała concepty: DACC-2 oraz NO.2). Pierwsze testy J100 rozpoczęto na początku 1995 roku. Jednak rok wcześniej zaczęto budowę ponad 170 prototypowych J100. Wszystkie były poddane wielu próbom i testom. Po czym J100 były testowane pod względem bezpieczeństwa. Na zdjęciu jedno z wielu czołowych zderzeń mających na celu wyeliminować ewentualne niedoskonałości z zakresu bezpieczeństwa. Testy drogowe trwały ponad rok. Rozpoczęły się w lutym 1995 a zakończyły w maju 1996. Pod koniec 1996 roku nowy rodzinny samochód był gotowy wyprzeć Espero z rynków oraz walczyć z konkurencją. Na zdjęciu jeden z wielu testów zderzeniowych, prototyp Nubiry w fazie robienia, oraz początkowe szkice Nubiry Hatchback.

W listopadzie 1996 roku produkowany zaczął być nowy samochód - Nubira. ''Nubida'' to w wolnym tłumaczeniu ''samochód, który jeździ po całym świecie''. Produkcja początkowo odbywała się tylko w Korei południowej w mieście Bupyong. W 1998 roku na warszawskim Żeraniu uruchomiono produkcję Nubiry początkowo montowano je z koreańskich częsci. Z czasem Nubiry były tam produkowane. W pewnym okresie Nubirę I produkowano też na Rumunii oraz w Rosji (1998-2000) jako Doninvest (Nubira nazywała się Doninvest Orion). Ciekawostką jest fakt że Doninvest oferował dwa zupełnie różne modele pod niemal tą samą nazwą. Mianowicie Nubira nazywała sie Orion, natomiast Citroen Berlingo (jedyny Citroen produkowany przez Doninvest) nazwano Orion M. Doninvest Orion (czyli Nubira) był zazwyczaj słabiej wyposażony niż jego koreański bliźniak. Często Oriony nie miały nawet poduszek powietrznych. Zarówno Orion jak i Orion M z zewnątrz wyglądają identycznie z wyjątkiem innych znaczków. Wewnątrz z kolei nie da się ich odróżnić od Citroena i Daewoo.

Początkowo (głównie w Korei) produkowano jedynie Nubiry w nadwoziu Hatchback (oczywiście pięciodrzwiowym) oraz sedan 1) ( Nubira w wersji kombi pojawiła się dopiero później). Od razu większą popularnością cieszyła się Nubira w nadwoziu sedan. Dlaczego? Może i wewnątrz są identyczne, ale przestrzenie bagażowe mają zupełnie inne. Nubira sedan jest ponad to bardziej rodzinna od hatchbacka. Nubira I (jako sedan i hatchback) została zaprezentowana pierwszy raz na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1997 roku razem z Lanosem, Leganzą i d'Artsem concept. Zainteresowanie Nubirą od razu było duże. Wiele osób pokochało ten samochód, inni go znienawidzili wytykając palcami jego niedoskonałości, a tych Nubira I ma niestety trochę.

1) Początkowo w Korei produkowano tylko wersję sedan. Odmiana hatchback w Korei pojawiła się dopiero w połowie 1998 rok, a więc później niż Nubira Spagon (kombi).

Co w takim razie przemawiało na korzyść Nubiry hatchback? Głównie wygląd (jest zgrabniejsza od sedana) oraz komfort i właściwości jezdne. Nubira hatchback jest lżejsza od sedana średnio o 15 kg. Niby nie dużo ale użytkownicy Nubir hatchback chwalą sobie jej lepszą zrywność, dynamiczność, komfort jazdy, przyspieszenie. Mimo że Daewoo podaje iż przyspieszenie sedana i hatchbacka jest identyczne. A zatem na korzyść Nubiry hatchback wypada prowadzenie, natomiast na korzyść sedana funkcjonalność oraz cena. Nubira hatchback to dobra propozycja dla osób które mają niewielką rodzinę, natomiast lubią czasem poszaleć. Dziś znalezienie Nubiry hatchback (szczególnie zadbanej) nie jest łatwym zadaniem. Ciekawostką jest fakt że w kilku krajach (np. w Korei) 1) w 1998 roku oferowano też wersje SunHatch. Taka wersja była dostępna tylko w wersji hatchback i tylko w pierwszej generacji. Wyróżniał ją odsuwany materiał który zastępuje prawie cały dach. Sprzedano niewiele egzemplarzy Nubiry SunHatch. W Polsce taka wersja nie była oferowana. W Korei Nubira Hatchback nazywała się Nubira D5.

1) Wersja SunHatch występowała tylko w Australii.

Nubira sedan zdobyła bardzo wielu klientów czego nie można powiedzieć o hatchbacku. W 1998 roku (również w Polsce) wspomóc Nubirę sedan przychodzi pierwsze kombi Daewoo w historii - Nubira Kombi (w Korei Nubira Kombi nazywała się Nubira Spagon). Bardziej rodzinną Nubirę chyba trudniej sobie wyobrazić. Daewoo dobrze zrobiło że postanowiło wypuścić Nubirę w nowym nadwoziu. Zainteresowanie kombiakiem było niemal takie samo jak w 1997 roku sedanem. Początkowo Nubira Kombi kosztowała w Polsce ok. 51 000 zł. Nubira I kombi odniosła sukces, mimo że nie była aż tak popularna jak sedan. Wiele źródeł pisze że Nubira w 1998 roku zdobyła jakąś tam nagrodę w Holandii. Jednak niemal żadne nie podaje szczegółów: dokładnie chodzi właśnie o Nubirę I Kombi, to jej przypadł tytuł Family Car of the Year 1998. Konkurs ten został zorganizowany przez dwa holenderskie magazyny: Automotive oraz Kinderen. Aby samochód mógł wsiąść udział w tym konkursie musiał zostać wprowadzony na rynek od 1 stycznia 1997 do 1 marca 1998 (a więc Nubira kombi załapała się w ostatniej chwili)...

...Cena detaliczna samochodu nie mogła przekraczać 65 tysięcy złotych. Głównie oceniano stosunek jakości do ceny oraz funkcjonalność. Poza Nubirą w konkursie udział wzięli też: Citroen Berlingo, Citroen Xsara, Peugeot Partner, Daihatsu Move, Daihatsu Gran Move, Ford Ka, Mazda 626, Mercedes-Benz A-Class, Renault Kangoo, Seat Arosa, Suzuki Wagon R +, Toyota Corolla oraz Volkswagen Golf IV. Niby w sumie nie ma się co dziwić że Nubira pokonała całe towarzystwo, bo część z nich to małe auta dostawcze, inne to maluchy, natomiast reszta to kompakty. Nubira Kombi była jednym (obok Mazdy 626) przedstawicielem klasy D. Gdyby było jej się zmierzyć z na przykład VW Passatem czy Oplem Vectrą z pewnością miała by mniejsze szanse na zwycięstwo. Na podium stanęły trzy samochody: VW Golf IV, Citroen Xsara oraz zwycięzca z liczbą 365 000 oddanych głosów - Daewoo Nubira I Kombi. O dziwo Daewoo jakoś niespecjalnie chwaliło się wygraną.

Mniej więcej w 1998 roku 1) zbudowano w jednym egzemplarzu prototyp (najprawdopodobniej) hybrydowej Nubiry o nazwie Nubira Hev4. Na jej masce i drzwiach przednich jest napisane ''Hybryd Electric''. Pod maską tego prototypu który gdyby był produkowany z całą pewnością mógłbym konkurować z Toyotą Prius I znajduje się silnik benzynowy o pojemności 0,8 który pozwalał rozpędzić Nubirę Hev4 do 123 km/h. Nubira Hev4 ważyła 1562 kg, a więc od zwykłej Nubiry sedan jest cięższa o jakieś 320 kg. Nubira Hev4 przestała być już rodzinnym sedanem. Jej pojemność bagażnika zmalała diametralnie. Nie jestem pewien, ale raczej z tylnej kanapy też niewiele zostało. Z całą pewnością zastąpiło ją całe mnóstwo różnych nowinek technicznych. Silnik hybrydowy pozostał tajemnicą której już raczej nikt się nie dowie. Prototyp ten został zbudowany na bazie zwykłego sedana z wyposażeniem CDX w kolorze ciemnozielonym. W Europie o tym zapomnianym prototypie mało kto wie, ponieważ Nubira Hev4 została pokazana tylko raz w Korei i to nie na żadnych targach.

1) O ile rok zbudowania Nubiry HEV4 nie jest znany, o tyle wiadomo że jej debiut miał miejsce na początku 1997 roku.

2) Nubira HEV4 była pokazana podczas targów Seul Motor Show 1997

Dopisek: Według danych Daewoo, auto do setki rozpędzało się w 24,3 sekundy.

W 1999 roku pojawiła się czwarta odmiana Daewoo Nubiry I - Nubira Van. Poza tym że to Nubira ''z kratką'' różnic nie ma w niej żadnych, bo nawet silniki są identyczne jak w wersji Kombi, ale Daewoo twierdzi że to kolejne nadwozie. W Polsce jakiegoś spektakularnego sukcesu Nubira Van nie odniosła, ale nie oznacza to że poniosła klęskę. Najsmutniejsze jest to, że Nubira Kombi była w sprzedaży (na całym świecie) tylko 19 miesięcy... To bardzo mało jak na udany rodzinny samochód klasy D. Dla porównania Nubira sedan /  hatchback była produkowana 35 miesięcy, a to i tak mało. Leganza była produkowana około 65 miesięcy i w tym czasie przeszła tylko minimalny face lifting tylko w Korei. Dlaczego Nubira Kombi była produkowana tak krótko? Ponieważ dopiero w 1997 roku postanowiono że Nubira kombi też będzie produkowana seryjnie, a z kolei już na jesień 1999 Daewoo stwierdziło że kończy z produkcją Nubiry I żeby zastąpiła ją ''znacznie'' nowocześniejsza Nubira II. Dlaczego Daewoo postanowiło tak szybko zakończyć produkcję Nubiry I? O tym na następnym zdjęciu.

W Wielkiej Brytanii Daewoo Nubira I pojawiła się w połowie 1997 roku razem z Lanosem i Leganzą, zastępując w ten sposób przestarzałą Nexie i Espero. Początkowo trzy nowe modele zyskały na popularności, ale szybko traciły angielskich klientów. W Ameryce Północnej z kolei nowe auta ze znaczkiem Daewoo pojawiły się w 1999 roku. Nubira I o dziwo zdobyła najmniejszą popularność (w porównaniu do Lanosa i Leganzy). Daewoo wprowadziło do USA trzy odmiany Nubiry - hatchback, sedan i kombi w tym samym czasie. Nubiry Van nie wprowadzono, bo była ona przeznaczona tylko na niektóre rynki europejskie takie jak Polska. Teraz odpowiem na pytanie dlaczego Nubira I tak szybko zeszła ze sceny. Powodów jest wiele: główny z nich to taki że Nubira I z przodu jest zupełnie inna, odmienna w porównaniu do Lanosa i Leganzy które mają duże owalne reflektory, a to dlatego że Lanosa i Leganzę zaprojektował ItalDesign a Nubirę nie. Kolejny powód to potrzeba poprawienia jakości materiałów, wyposażenia oraz utwardzenia zawieszenia, które dla wielu jest zdecydowane za miękkie.

Dopisek: Daewoo już w 1997 roku wiedziało że Nubira I nie jest dopracowana i tuż po debiucie jedynki, zaczęto projektować dwójkę.

W 1999 roku w Ameryce Północnej u boku Lanosa GTI (widać jego przód po prawej, na zdjęciu) zaprezentowano usportowioną odmianę Nubiry. Najprawdopodobniej również miała nazywać się GTI. Zastanawiające jest to że wersję usportowioną zbudowano na bazie sedana a nie hatchbacka który lepiej by się sprawdził w tej wersji. Informacji o tym prototypie nie ma w ogóle. Ciężko się nawet domyślić jaki ma silnik pod maską. Zapewne jest to silnik 2,5 który napędza też niektóre Daewoo Magnusy albo 3,2 znany z aut Ssang Yonga. Z zewnątrz jedyne co rzuca się w oczy to progi boczne, dokładka pod zderzak z przodu, alufelgi oraz przyciemniane szyby (światła z przodu są dlatego takie pomarańczowe, ponieważ to jest właśnie amerykańska Nubira). Nubirę GTI zbudowano tylko w jednym egzemplarzu z kolorze srebrnym. Z kim mógłby konkurować ten prototyp? Właściwie konkurencje miałby bardzo małą, ale i tak z całą pewnością okazał by się klapą. Nubira GTI pokazana została tylko w Ameryce Północnej (możliwe że również w Korei Południowej). Do Europy usportowiona Nubira nigdy nie dotarła.

Nubira I niezbyt często była wykorzystywana do różnego rodzaju rajdów i wyścigów. Najczęściej do rajdów była wykorzystywana w Korei Południowej oraz Polsce (razem z Lanosem). W Polsce chyba wszystkie Nubiry były w kolorze żółtym lub żółto-niebieskim. W Polsce za kierownicą rajdowej Nubiry siadał głównie Krzysztof Szumowski. Podczas rajdu warszawskiego w 2001 roku doszło do dosyć znanego wydarzenia, mianowicie Krzysztof nie wyrobił się na zakręcie i wjechał w tłum publiczności stojącej tam gdzie stać nie wolno. Po części zawinił kierowca, po części niestety Nubira a po części kibice. Wszystko widać na tym filmiku. Rajdowe Nubiry w Polsce były zawsze w nadwoziu hatchback, a w Korei również niemal wszystkie rajdowe Nubiry to hatchbacki. Czasem sporadycznie zdarzały się sedany, natomiast rajdowej Nubiry Kombi nie ma.. Nubiry I niestety nie zbyt dobrze sprawdziły się w roli rajdówek, mimo wielu modyfikacjom silnika, wnętrza, zawieszenia. Nic dziwnego ten samochód był projektowany z myślą o rodzinach a nie torach wyścigowych. Okazuje się że rajdowa Nubira I wygrała jakieś wyścigi w Arizonie.

Wiele firm zajmujących się tuningowaniem seryjnych samochodów wzięły na warsztat niemal wszystkie modele Daewoo (od 1998 do 2002), ale najhojniej obdarzono Nubirę I. Ztuningowały ją co najmniej trzy firmy które się tym zajmują. W Niemczech firma tuningowa Cobra zajmowała się subtelnym podrasowaniem wyglądu Nubiry. Można było w niej mieć: obręcze z lekkich stopów GRENADA 7,5x16" i 7x15", ANTIGUA 7x15", 6x14" i 5,5x13" a także spojlery przednie, boczne i tylne. Granatowy hatchback na zdjęciu to właśnie efekt współpracy Daewoo i Cobry. Inna firma - MS-Design zajmowała się indywidualnym tuningiem Nubir (biała Nubira sedan na fotce). Kolejna firma która wzięła na warsztat Nubirę jest Orciari ( to ta sama co zrobiła pakiet stylistyczny do Poloneza Caro ). Orciari zajęła się też Matizami oraz Lanosem. W Polsce takie pakiety były niedostępne, niestety... Najpopularniejsze ztuningowane Nubiry były właśnie w Niemczech. Mimo tego znalezienie i sprowadzenie takiej Nubiry nie jest łatwe.

Kokpit Nubiry I jest tak charakterystyczny, że nie da się go pomylić z żadnym innym. Głównie przez oryginalne kratki wentylacji. Deska rozdzielcza Nubiry była projektowana od podstaw. Jest w niej bardzo wiele zaokrągleń. Wygląd deski rozdzielczej może się podobać. Niestety jakość plastików i materiałów pozostawia sporo do życzenia, ale nie ma się co dziwić. W końcu Daewoo robiąc najtańszy w swojej klasie samochód musiał gdzieś oszczędzać. Nubira była dostępna w trzech wersjach wyposażenia: S, SX oraz CDX. Wersja S (tych wersji jest bardzo mało, dotyczą tylko sedana i hatchbacka) obejmowała: silnik 1,6, wspomaganie układu kierowniczego, centralny zamek, elektrycznie regulowane przednie szyby, regulacja kąta ustawienia przednich reflektorów, immobilizer oraz składane tylne siedzenia. Wersja SX (dotyczy sedana, hatchbacka i kombi) ma dodatkowo: przednie światła przeciwmgielne, elektrycznie regulowane lusterka, elektrycznie sterowana antena oraz do wyboru silnik 1,6 bądź 2,0. Wersja CDX (dotyczy sedana, hatchbacka i kombi) ma to co S, SX oraz dodatkowo: elektryczna regulacja szyb tylnych oraz poduszkę powietrzną kierowcy (poduszka dla pasażera była dostępna za dopłatą). Klimatyzacja (tylko manualna) we wszystkich wersjach wyposażenia była dostępna tylko za dopłatą. Tylko w wersjach SX oraz CDX pojawia się znaczek wyposażenia na przednim błotniku. W wersji S nie ma oznaczenia.

Wnętrze Nubiry I jest dosyć duże i przestronne, szczególnie jeżeli mówimy o nadwoziu kombi. Miejsca na głowę i nogi jest naprawdę sporo. Fotele w niemal każdej Nubirze I były welurowe. Sporadycznie zdarzały się Nubiry I wyposażone w skórzane fotele (a dotyczy to i tak tylko amerykańskich Nubir). W Europie Nubiry ze skórą były po prostu niedostępne. Fotele w jedynce są wygodne na krótkie trasy. Gdy chcemy się wybrać w dalszą podróż zrobienie przerwy i chwilowe opuszczenie samochodu będzie raczej konieczne. Nubira ma kilka schowków. Jeden główny nad nogami pasażera (zamykany, pojemny, ale niechłodzony) jeden między przednimi fotelami (dobry na położenie portfela, drobniaków) wysuwany na dwa kubki / puszki (między radiem a panelem klimatyzacji) oraz po jednym schowku w drzwiach (obok guzików do obsługi szyb i lusterek). Schowki te są nie tylko przydatne na drobiazgi, ale też mogą być przydatne jak trzeba się czegoś złapać podczas gwałtownego skrętu. Kierowca ma cztery guziki do obsługi podnoszenia / opuszczania szyb, pozostali pasażerowie po jednym guziku. Dużą wadą we wnętrzu Nubiry I poza materiałami jest również słabe wyciszenie wnętrza. Jeżeli mówimy o wnętrzu Nubiry I warto wspomnieć jeszcze o jednej charakterystycznej rzeczy - podsufitce, podobnie jak w Espero. Bowiem zegarek elektroniczny umieszczono właśnie tam. To jeden z nielicznych samochodów z takim rozwiązaniem.

Czy bagażnik jest mocną stroną Nubiry? Raczej nie. Nie zachwyca ani pojemnością, ani funkcjonalnością. Zacznijmy od hatchbacka: jego bagażnik wg danych producenta pomieści 320 litrów bagażu. To bardzo mało jak na tą klasę, chociaż warto też dodać że Nubira hatchback nie miała raczej konkurenta. Była jedynym pełnokrwistym hatchbackiem w klasie średniej. Dopiero potem w 2004 roku Opel wprowadził Vectrę C hatchback o nazwie Signum, ale wtedy Nubiry I ani II już nie było. Sedan (na zdjęciu) ma bagażnik o pojemności 405 litrów, a więc to też nie jest jakiś rekordowy wynik (dla porównania Espero ma 530 litrów). Zawiasy w Nubirze I sedan wnikają do wnętrza, co może uszkodzić bagaż, ale ciężko to uznać za wadę, bo w tamtych czasach tylko najdroższe limuzyny nie miały z tym problemu. Nubira I sedan ma dosyć niski próg załadunku. Dużą wadą w bagażnikach Nubir I były bardzo wystające nadkola (szczególnie w wersji kombi). Bagażnik kombiaka może pomieścić teoretycznie 550 litrów, ale jeżeli mówimy o załadowaniu po sam dach. Do linii okien można załadować 412 litrów bagażu. To słaby wynik w tej klasie. Na całe szczęście tylne fotele całkowicie chowają się w podłogę umożliwiając równą i płaską powierzchnie. To samo dotyczy się wersji Van z tą różnicą że ta wersja jest bogatsza o kratkę (którą oczywiście można zdemontować). W żadnej Nubirze I nie było czegoś takiego jak siatka na drobiazgi.

Wbrew tego co wielu myśli w Nubirach montowano więcej niż dwa silniki. Europejczycy znają tylko dwa benzynowe silniki: 1,6 16V (106 KM) z Lanosa oraz 2,0 16V (133 KM) znany z Leganzy. W Korei natomiast oferowano jeszcze 1) 2 dodatkowe silniki benzynowe: 1,5 (110 KM) oraz 1,8 (122 KM). W Polsce i całej europie te jednostki (1,5 oraz 1,8) w Nubirach nie występują. W Europie można było wybierać pomiędzy jednostką idealną na wolne podróże i jazdę po mieście oraz nieco szybszą żeby czasem pokazać na trasie bądź autostradzie że w Nubirach nie jeżdżą tylko emeryci i taksówkarze. Bardzo dużą zaletą w silnikach montowanych w Nubirach jest ich trwałość. Wadą natomiast bardzo wysokie spalanie. Stąd też znaczna część Nubir ma założone LPG. Silniki bardzo dobrze znoszą LPG. Zagazowaną Nubirą można zrobić nawet do 400 000 km.

1) W Korei zamiast silników 1,6 i 2,0 występowały 1,5 i 1,8

Po przeczytaniu artykułu oceń go (na górze strony)!
Lub dodaj komentarz (na dole strony)!

___________________________________________________________________________________________________________________

Mapka:

___________________________________________________________________________________________________________________

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje w pigułce:

1993 -  Pierwsze projekty J100

1996 -  Debiut Daewoo Nubiry I w Korei (nadwozia hatchback, sedan)

1997 -  Debiut Daewoo Nubiry I w Europie

1998 -  Rozpoczęcie produkcji Nubiry I w Polsce

1998 -  Debiut Nubiry I Kombi w Europie i Nubiry Spagon w Korei

1998 -  Pierwsze miejsce Nubiry I Kombi w konkursie

1998 -  Debiut Nubiry SunHatch (tylko niektóre rynki europejskie)

1998 -  Debiut Doninvesta Oriona w Rosji

1997 -  Prezentacja Nubiry HEV4 concept

1999 -  Debiut Nubiry Van

1999 -  Prezentacja usportowionej Nubiry concept w Ameryce

1999 -  Zakończenie produkcji na całym świecie Nubiry I

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

.

Polska reklama telewizyjna z 1998 roku


Polska reklama telewizyjna z 1998 roku

 

Australijska reklama telewizyjna z 1997 roku

HEADER 

 
Valkir
#1 Valkir 2012-07-19 10:18
Ciekawe czemu tak krótko ją produkowano,prz ecież dobra jest i pewnie ze 2-3 lata nie musieli wprowadzać 2.
Quote
 
 
darewnoo
#2 darewnoo 2012-07-19 12:36
Proszę odpowiedź z artykułu o Nubirze II
Cytat:
Nubira II pojawiła się nie długo po debiucie jedynki. Pisałem już wcześniej dlaczego tak się stało, ale przypomnę: upodobnienie Nubiry do pozostałych popularnych modeli, poprawa jakości materiałów, poprawa bezpieczeństwa, lepsze, bogatsze wyposażenie oraz nowe technologie (np inne zawieszenie). Warto dodać że Nubira II jest o wiele bezpieczniejsza od Nubiry I.
Quote
 
 
Valkir
#3 Valkir 2012-07-19 19:21
Mogli od razu nad autem popracować,a nie poprawiać błędy i niedoróbki.
Quote
 

Dodaj swój komentarz / Add comment

Kod antyspamowy
Odśwież / Refresh